Een second opinion is een medisch oordeel van een andere, onafhankelijke bedrijfsarts (niet werkzaam bij dezelfde arbodienst). Een werknemer kan dit aanvragen als hij twijfelt over het advies van de eigen bedrijfsarts, bijvoorbeeld over de belastbaarheid of de voorgestelde re-integratie.

Sinds de vernieuwing van de Arbowet in 2017 heeft iedere werknemer dit recht. De eigen bedrijfsarts moet dit verzoek altijd honoreren, tenzij er zwaarwegende argumenten zijn om dit niet te doen. Het doel is om de kwaliteit van de bedrijfsgezondheidszorg te vergroten en het vertrouwen te versterken.

De kosten voor een second opinion komen voor rekening van de werkgever. Omdat een gezonde re-integratie in het belang is van beide partijen, is wettelijk vastgelegd dat de werkgever de kosten voor de onafhankelijke consultatie en het advies draagt.

Nee, het advies van de second opinion arts is niet bindend. De werknemer bespreekt het nieuwe advies met de eigen (eerste) bedrijfsarts. Deze besluit vervolgens of hij het oorspronkelijke advies bijstelt. De regie blijft dus in principe bij de eerste bedrijfsarts liggen, tenzij deze goede redenen heeft om het advies van de collega niet over te nemen.

Dit is een veelvoorkomende verwarring:

Deskundigenoordeel (UWV): Wordt uitgevoerd door een verzekeringsarts van het UWV en richt zich vaak op de vraag of de re-integratie-inspanningen van werkgever of werknemer voldoende zijn.

Second opinion: Wordt uitgevoerd door een andere bedrijfsarts en richt zich op het medische advies.

Nee, het wettelijke recht op een second opinion is alleen voorbehouden aan de werknemer. Als je als werkgever twijfelt aan het advies van de bedrijfsarts over de re-integratie, kun je geen gebruik maken van een second opinion. In dat geval kun je een deskundigenoordeel aanvragen bij het UWV.